๚๛
โคลงโลกนิติ ๒๘ บท ที่พระวิหาร
วัดบุปผาราม ๛๚ |
| |
|
|
| |
บทที่
๒๑ |
|
| |
๚๛ หมูเขา เขามัดไว้
จักหาม
งานใช่งานคานตาม
สอดเหล้า
ชู้เขาจะกอดกาม
สังวาส กันนา
สังเวชวางวิ่งเข้า
กีดหน้านอนกลาง ๛๚ |
|
| |
|
|
| |
บทที่
๒๒ |
|
| |
๚๛ ชาวชะเลฉลาดแล่นใช้
นาวา
ชำนิชำนาญปลา
ว่ายน้ำ
ชาวดอยขี่ม้าขา
เคยควบ
ขับแฮ
เร็วดั่งลมพัดล้ำ
ไล่เนื้อทันแทง ๛๚ |
|
| |
|
|
| |
บทที่
๒๓ |
|
| |
๚๛ รังแกกำปั้นต่อย
ตีดิน
ไข่กระทบหินหิน
ห่อนลื้น
แมลงเม่าโฉบเพลิงบิน
บังอาจ
คนเคอะคิดตื้นตื้น
ลูบเหล้นคมดาว ๛๚ |
|
| |
|
|
| |
บทที่
๒๔ |
|
| |
๚๛ แว่นตามาใส่ผู้
อันธการ
คนหนวกฟังสำนาน
ขับร้อง
คนใบ้ใฝ่แสดงสาร
โคลงกาพย์
เฉกเครื่องประดับซ้อง
ใส่ให้วานร ๛๚ |
|
| |
|
|
| |
บทที่
๒๕ |
|
| |
๚๛ มือด้วนคิดมล้าง
เขาหมาย
ปากด้วนถ่มน้ำลาย
เลียบฟ้า
หิ่งห้อยแข่งแสงฉาย
สุริเยส
คนทุพพลอวดกล้า
แข่งผู้มีบุญ ๛๚ |
|
| |
|
|
| |
บทที่
๒๖ |
|
| |
๚๛ จำสารสับปลอกเกี้ยว ตีนสาร
จำนาคมนต์โอฬาร
ผูกแท้
จำคนเพื่อใจหวาน
ต่างปลอก
จำโลกนี้นั่นแล้
แต่ด้วยไมตรี
๛๚ |
|
| |
|
|
| |
บทที่
๒๗ |
|
| |
๚๛ ทรชนอย่าเคียดแค้น อย่าสนิท
คือศัตรูงูพิษ
อย่าใกล้
ถ่านเพลิงมีเพลิงติด
มือถลาก มือนา
ดับถ่านแม้มิไหม้
หยิบต้องมือดำ ๛๚ |
|
| |
|
|
| |
บทที่
๒๘ |
|
| |
๚๛ อย่าโทษไทเทพไท้ เทวา
อย่าโทษสถานภูผา
ย่านกว้าง
อย่าโทษหมู่วงศา
มิตรญาติ
โทษแต่กรรมเองสร้าง
ส่งให้เป็นเอง ๛๚ |
|
| |
|
|
